‘Het is toch logisch dat je een routebeschrijving pakt’

De Avondvierdaagse is weer van start gegaan. Het Peizer wandelfestijn is toe aan de 48e editie. Hoewel de organisatie een geoliede machine is, zijn er altijd verbeterpunten. Moeilijkste punt is om de nog altijd groeiende massa op de eerste dag in goede banen te leiden.
Er wordt wat geschoven met tafels en stoelen in thuishaven Cafe Ensing, dat zelf ook nog eens in een verbouwing zit. Om de boel te spreiden is besloten om de inschrijving van de 5 kilometer niet meer pal achter de deur te laten doen, maar verder naar achteren. Het moet voorkomen dat er een opstopping bij de ingang ontstaat, zoals de laatste jaren. Deze plek is nu gereserveerd voor de 10 kilometer-lopers. Maar ja, hoe weten mensen dat? Simpel, door papieren met pijlen op te hangen. En een barkruk neer te zetten. ‘Eens kijken hoe dit bevalt’, zegt voorzitter Cor Snippe van de Stichting Wandelavondvierdaagse. Inmiddels zijn de postmensen ook klaar, gewapend met oude en nieuwe stempels en witte vlaggen. Het feest kan beginnen.

Klokslag half zeven vormt zich buiten alweer een lange rij. Eenmaal binnen loopt het soepeler door. Buiten is een ander verhaal. De rij groeit tot aan de Kerkstraat. Daar moeten de volgende keer ook aanwijzingen komen, is de les. De meute vindt het allemaal prima. Het weer is goed, er valt niets te klagen. Ok, dan zijn er nog de routebeschrijvingen, die keurig buiten op statafels liggen. Vele papieren blijven ongeroerd. ‘Het is toch logisch dat je een routebeschrijving pakt’, zegt een deelnemer.
Als de mensen de paden opgaan, gaan Cor en de verslaggever naar hun post: verkeersregelaar bij de rotonde in Peize-Zuid. Cor regelt het verkeer vanuit Roden, zelf moeten we het afslaande verkeer op de rotonde in goede banen leiden en tegelijkertijd de wandelaars veilig laten oversteken. Het gaat hier in het Noorden nog gemoedelijk. De meeste chauffeurs steken een duim omhoog. En de wandelaars vinden het ook fijn. ‘Hij maakt foto’s van auto’s die doorrijden’, zegt een vrouw tegen de persmuskiet. Nou, er is niemand die een overtreding maakt. Een auto stopt zelfs zonder dat we deze tegenhouden. ‘Tof dat jullie er staan’, krijgen we complimenten van wandelaars. Daar doe je het voor.
Een van de wandelaars, Rene Douwes, begint een gesprek, maar bedenkt zich. ‘Dit is geen plek veur een praotje.’ Wanneer alle wandelaars voorbij zijn komt de bezemwagen cq koffiewagen aangereden. Het duo Janko/Jan serveert koffie of thee. Prima nieuwe regeling. Tevreden keren we terug naar de kroeg waar de dames alles in kaart hebben.
De voorlopige cijfers: 270 wandelaars waarvan 37 10 kilometerlopers. Het is een stijging van 20 ten opzichte van vorig jaar. Er zijn veel mensen bij die voor het eerst meedoen. Sommigen schrijven op het briefje het cijfer 0. Ze lopen voor de nulste keer. Dat is weer eens wat nieuws. (Tekst en foto’s Erik Ebbinge)